پولیپ تورم پوشش داخلی بینی است که معمولاً به علت التهاب این پوشش ایجاد میشود.
پولیپ بینی در پوشش داخلی بینی ایجاد شده و غالباً از محل سینوسهای پرویزنی (غربالی شکل) نشأت میگیرند که به دیوارهی جانبی حفرهی بینی تخلیه میشوند. پولیپهای بینی حاوی مایع التهابی هستند و ممکن است مرتبط با آلرژی یا عفونت باشند، اما دلیل اصلی اینکه چرا تنها برخی افراد مبتلا به آن میشوند نامعلوم است.
پولیپ بینی در بیماریهای عمومیتر مانند آسم دیررس در یک بیمار بزرگسال، حساسیت به آسپیرین یا بیماری فیبروز کیستیک رخ میدهد.
آسم دیررس نسبت به آسم در دوران کودکی بیشتر مرتبط با پولیپ بینی است. از بین بیماران مبتلا به پولیپ بینی، ۲۰ تا ۴۰ درصد از آنان همزمان دارای آسم هستند. اگر چه در برخی موارد آلرژی بینی وجود دارد، اما بیشتر از دو سوم از بیماران نشانهای از بیماریهای آلرژیک سیستمیک ندارند. هرچند ۹۰ درصد از پولیپهای بینی دارای ائوزینوفیلی (سلولهای التهابی که مرتبط با آلرژی میباشند) هستند.
حساسیت به آسپیرین یک واکنش آلرژیک نیست بلکه تغییر در تولید پروستاگلاندین است. آسم، حساسیت به آسپیرین و پولیپهای بینی همراه با هم زیرگروه شناخته شده در ۸ درصد از بیماران مبتلا به پولیپ میباشند. احتمال عود این گونه پولیپها نسبت به شرایط دیگر بیشتر میباشد.
پولیپهای بینی در کودکان دو تا ده سال نادر است. اگر این عارضه در کودکان یافت شد، بیماری فیبروز کیستیک باید مستثنی شود.
پولیپهای بینی بیشتر در مردان شایع است (نسبت چهار به یک)، با این حال در زنانی که مبتلا به آسم دیررس هستند، نیز ممکن است رخ بدهد. احتمال ایجاد پولیپ بینی بین یک تا ۲۰ نفر از هر ۱۰۰۰ نفر بوده و بعد از ۶۰ سالگی احتمال ابتلا به آن کاهش مییابد.
از بین ۱۵ درصد از مردم که دچار تب یونجه هستند و ۳ درصدی که در تمام طول سال علائم آن را دارند، تنها بخشی از آنها مبتلا به پولیپ بینی میشوند.
پولیپهای یکطرفهی بینی نادر بوده و مرتبط با شرایط مختلفی میباشند و نیاز به بررسی بیشتر چه در افراد بالغ و چه در کودکان دارد.
پولیپها شبیه انگورهای کوچک هستند و میتوانند به صورت تکی یا خوشهای در حفرهی بینی ظاهر شوند و میتوانند موجب موارد زیر شوند:
درمان مشخصی برای پولیپهای بینی وجود ندارد. آندوسکوپی که در آن از یک آندوسکوپ نورانی برای دیدن داخل بینی استفاده میشود، هر گونه عفونت یا عوارض غیرمعمول را از بین خواهد برد.
در عمل جراحی سینوس به روش سنتی، بافتهای آسیبدیده سینوسها به دقت برداشته میشود و با ایجاد مسیرهایی جهت تخلیه مواد عفونی انباشته شده در حفره سینوسها، وضعیت کانالهای تخلیه طبیعی آنها بهبود داده میشود. اما امروزه در اغلب موارد، پزشکان جراح از تکنیکهای آندوسکوپی بینی برای این جراحی استفاده میکنند تا بتوانند مجاری سینوسها را با دقت و وضوح بیشتری ببینند و نیازی به ایجاد برشهای خارجی بر روی صورت هم نداشته باشند. در نتیجه شدت ورم، خونریزی و ناراحتی ناشی از جراحی کاهش پیدا میکند و دوره بهبودی بعد از عمل جراحی سینوس هم خیلی کوتاهتر میشود.
بر خلاف سایر روشهای جراحی سینوس که در آنها فقط بافتها یا اندامهای آسیبدیده مستقیماً برداشته میشوند، در طی عمل جراحی آندوسکوپی بینی علاوه بر برداشتن بافتهای آسیبدیده، مسیر مجراهای طبیعی سینوس هم ترمیم و باز میشود. البته در اینجا لازم به تأکید است که مراقبتهای بعد از جراحی آندوسکوپی بینی هم به اندازه خود عمل جراحی آندوسکوپی سینوس در دستیابی به نتایج رضایتبخش، اهمیت خواهد داشت.
پولیپهای بینی زمانی که از اسپریها یا قطرههای حاولی استروئیدهای بینی استفاده میشود، منقبض میشوند. استروئیدهای قویتر به شکل قطره قابل استفاده هستند اما باید با مراقبت کافی و محدود به دورههای کوتاه مدت باشد زیرا مقداری از آن جذب بدن میشود.
پولیپهای بینی که موجب گرفتگی بینی میشوند را میتوان با جراحی از بین برد و این امر غالباً به بیمار کمک میکند تا راحتتر نفس بکشد. در سه نفر از هر چهار بیمار، پولیپ بعد از یک دورهی متوسط چهار ساله باز میگردد. اگر این حالت بطور مکرر اتفاق بیفتد میتوان سینوسها را پاک کرده و باز نمود که این امر میتواند دورهی بازگشت پولیپها رو طولانیتر کند. با این حال همچنان به درمانهای پزشکی موضعی با استفاده از اسپریها یا قطرههای ضد التهابی نیاز است.
شما تحت بیهوشی عمومی قرار گرفته و کاملاً به خواب میروید. برش کوچکی در پوست و بالای تیغه در داخل بینی ایجاد میشود. سپس جراح غضروف را اصلاح کرده و آن را به میانهی بینی برمیگرداند. سپس، تیغهی بینی به استخوان تبدیل شده و ممکن است کج شود. جراح قطعات کوچک استخوان را جدا میکند تا آن را مجدداً صاف نماید. برش ایجاد شده در داخل بینی با بخیههایی بسته میشود که به خودی خود جذب میشوند و نیازی به برداشتن ندارند. سپس آتلهای پلاستیکی و پانسمانهای آغشته به وازلین در داخل بینی قرار داده میشوند تا همه چیز صاف و مستقیم شده و هرگونه خونریزی قطع شود. از آنجایی که بیهوش هستید در حین عمل هیچ دردی را حس نخواهید کرد. پانسمان و آتلهای بینی دو روز بعد از عمل توسط پرستاران برداشته میشوند. روز بعد از آن نیز میتوانید به خانه برگردید.
سیگار را ترک کنید و در صورتی که دارای اضافه وزن هستید، وزن خود را پایین بیاورید. اگر میدانید که مشکل فشار خون، مشکل قلبی و یا ریوی دارید، از پزشک خانوادگی خود بخواهید تا از تحت کنترل بودن این موارد مطمئن شود. لطفاً هر گونه آلرژی به قرصها، داروها یا پانسمانها را با پزشکان و پرستاران در میان بگذارید.
در خانه برای کنترل هر نوع درد یا ناراحتی هر ۶ ساعت یک قرص مسکن مصرف کنید. ممکن است به شما توصیه شود تا از کرم ضدعفونیکننده، قطرهی بینی و بُخور استفاده کنید. با باز شدن تدریجی داخل بینی، احساس خواهید کرد که هر روز راحتتر از قبل از راه بینی نفس میکشید. در صورت آبریزش بینی آن را خشک کنید اما تا دو روز بعد از مراجعه به خانه بینی خود را پاک نکنید و بعد از آن با ملایمت بینی خود را پاک نمایید. در ابتدا شما لکههای خون را بر روی دستمال مشاهده میکنید، که اکثر آن خون قدیمی ناشی از عمل است، اما ممکن است مقداری خونریزی تازه نیز وجود داشته باشد. بنابراین در صورت مشاهدهی خون نباید نگران باشید. از ورزشهای فیزیکی سنگین پرهیز کنید زیرا ممکن است باعث خونریزی بینی شود. سعی کنید در چند هفتهی اول از فضاهای پر از دود دوری کنید. در صورت امکان تلاش کنید تا در هفتهی اول در خانه مبتلا به سرماخوردگی نشوید. در صورت سرماخوردگی جهت مصرف یک دوره آنتیبیوتیک به پزشک مراجعه کنید. از بین رفتن تورم داخل بینی بطور کامل پنج تا شش هفته زمان نیاز دارد و پس از آن میتوانید از نتایج این عمل بهرهمند شوید. دو هفته بعد از عمل میتوانید به کار خود بازگردید. یک تا سه روز پس از ترک بیمارستان نیز قادر به رانندگی میباشید.
مانند هر نوع عمل تحت بیهوشی عمومی، خطر ناچیزی از عوارض جانبی مرتبط با قلب یا ریهها وجود دارد. آزمایشهایی که قبل از عمل انجام میدهید جهت اطمینان از این است که عمل به بیخطرترین شکل ممکن انجام میپذیرد و احتمال بروز چنین عوارضی نزدیک به صفر میشود.
موارد زیر بر هزینههای نهایی برداشتن پولیپ بینی تاثیر میگذارند: