جراحی لوزه (تانسیلکتومی) به منظور برداشتن لوزه‌ها انجام می‌شود. لوزه‌ها دو توده بافتی بزرگ در پشت گلو هستند. هر چند جراحی برداشتن لوزه عملی کوتاه، ساده و ایمن است، اما درد پس از عمل شدید است و عمده مراقبت‌های پس از جراحی درباره خوردنی‌های پس از درمان، مصرف مسکن و فعالیت‌هایی است که انجام آنها در چند روز نخست دوران بهبود اشکالی ندارد.

مراقبت پس از جراحی برداشتن لوزه

با رعایت توصیه‌های زیر می‌توانید دوران بهبود پس از جراحی برداشتن لوزه را بهتر پشت سر بگذرانید. البته در صورت داشتن هر گونه سوال یا نگرانی حتماً با پزشک معالج خود تماس بگیرید.

دارو

• مسکن: پزشک برای کاهش یا تسکین درد مسکن تجویز می‌کند. البته نباید تا زمان شدید شدن درد صبر کنید و پس از آن مسکن مصرف کنید. اگر غذا خوردن دردناک است، مسکن را قبل از شروع غذا مصرف کنید. مصرف آسپرین مجاز نیست، چون این دارو خطر خونریزی را افزایش می‌دهد.
• آنتی بیوتیک: این دارو از عفونت پیشگیری می‌کند. دوره مصرف آنتی بیوتیک را باید حتی در صورت احساس بهبودی کامل کرد.
• مصرف دارو مطابق تجویز پزشک: در صورت موثر نبودن داروها یا بروز عوارض جانبی باید با پزشک تماس بگیرید. حتماً حساسیت به دارو را به پزشک اطلاع دهید و فهرستی از داروها، ویتامین‌ها و داروهای گیاهی مصرفی را به انضمام میزان، زمان و دلیل مصرف آنها به پزشک ارائه دهید. توصیه می‌کنیم همواره فهرست داروها یا جعبه دارو را به همراه داشته باشید.

خونریزی

برخی بیماران پس از جراحی برداشتن لوزه خونریزی دارند که معمولاً ۴ تا ۸ روز پس از جراحی شروع می‌شود. البته تا سه هفته پس از عمل در هر زمانی احتمال خونریزی وجود دارد. توصیه‌های زیر را در صورت شروع خونریزی رعایت کنید:

• خونریزی اندک: آب یخ بنوشید و آرام و بی‌حرکت بنشینید.
• خونریزی شدید یا قطع نشدن خونریزی: به سرعت به اورژانس مراجعه کنید.
• پیشگیری از خونریزی: با رعایت توصیه‌های زیر می‌توانید از خونریزی جلوگیری کنید یا احتمال خونریزی لوزه‌ها را کاهش دهید:
  • سیگار نکشید و تا مزان التیام نیافتن گلو به مکان‌های پر از دود سیگار نروید. سیگار باعث شروع خونریزی شدید می‌شود.
  • کیسه یخ خرد شده را در حوله بپیچید و آن را مطابق دستور پزشک روی گلو قرار دهید.
  • هنگام استحمام یا شستن صورت از آب بسیار داغ استفاده نکنید.
  • به شدت مسواک نزنید یا غرغره نکنید. دندان‌ها را به آرامی مسواک بزنید و دهان را با احتیاط شستشو دهید.
  • سعی کنید سرفه یا عطسه نکنید و بینی خود را نگیرید. ابتلا به سرماخوردگی یا حساسیت را به پزشک اطلاع دهید تا دارو برای درمان حساسیت یا عطسه کردن تجویز شود.

غذا و نوشیدنی

نوشیدن مایعات کافی پس از جراحی لوزه بسیار مهم است؛ چون فرایند التیام را تسریع می‌کند، خطر خونریزی را کاهش می‌دهد و از کم شدن آب بدن جلوگیری می‌کند. پس از جراحی لوزه باید تا چند روز رژیم غذایی مایع یا غذاهای نرم میل کنید. بستنی یخی و نوشیدنی‌های سرد مانند آب، آب انگور یا سیب و نوشیدنی غیرالکلی بیاشامید. آب پرتقال یا آب گریپ فروت میل نکنید، چون مرکبات گلو را تحریک می‌کند. توصیه می‌کنیم غذاهای بدون ادویه و نرم مانند ژله، پوره سیب، بستنی و پوره سیب زمینی میل کنید تا با مشکلات شکمی مواجه نشوید.

پس از آن که توانستید غذاهای نرم را به راحتی بخورید، می‌توانید خوردن غذاهای جامد را نیز به آهستگی شروع کنید. خوراکی‌ها و مایعات خنک گلو را تسکین می‌دهد. خوردن غذاهای داغ، تند و تیز مانند چیپس به ناحیه لوزه‌ها آسیب می‌زند. در صورت وجود خلط و مخاط غلیظ در گلو از خوردن شیر و لبنیات پرهیز کنید؛ چون این مواد باعث سرفه کردن و در نتیجه آسیب دیدن ناحیه‌های جراحی می‌شود.

ورزش

پس از یک هفته استراحت کردن می‌توانید ورزش‌های سبک را شروع کنید. اما انجام دادن ورزش‌های سنگین، تماسی و پربرخورد و ورزش‌هایی مانند یوگا که به گلو یا بخش فوقانی بدن فشار وارد می‌کند، مجاز نیست؛ چون این ورزش‌ها فشار خون را افزایش می‌دهد و باعث خونریزی زخم‌های گلو می‌شود. پیاده‌روی، وزنه‌برداری سبک و دوچرخه ثابت نمونه‌هایی از فعالیت‌های بدنی ایمن پس از جراحی لوزه است.

مراقبت از خود

• در خانه از یک دستگاه بخور سرد استفاده کنید تا هوا را مرطوب کند و گلو را تسکین دهد.
• ۷ تا ۱۰ روز پس از جراحی استراحت کنید و فعالیت‌های خود را محدود کنید. بهبودی کامل دو تا سه هفته طول می‌کشد.
• از افراد مبتلا به سرماخوردگی، گلو درد یا آنفلوآنزا دوری کنید. چون پس از جراحی آسیب پذیرتر شده‌اید.
• از پزشک بپرسید که چه زمانی می‌توانید دوباره رانندگی کنید یا به سر کار برگردید.

زمان تماس با جراح

• تحمل گلو درد شدید یا گوش دردی که به مرور شدیدتر می‌شود.
• تب بالا: از پزشک بپرسید که تب چند درجه خطرناک است.
• قرمز یا متورم شدن گردن و صورت به مرور زمان
• مواجهه با خارش یا حساسیت پوستی که می‌تواند علامت حساسیت به دارو باشد.
• وجود هر گونه سوال یا نگرانی در زمینه داروها یا مراقبت پس از عمل

زمان مراجعه به اورژانس

• خارج شدن خون قرمز روشن از بینی یا دهان یا خونریزی شدیدتر از حد انتظار
• احساس ضعف، سرگیجه یا تصور از حال رفتن هنگام نشستن یا ایستادن
• ناتوانی در نوشیدن مایعات یا دفع ادرار اندک
• خروج خون یا چرک از گلو
• تحمل گلو درد شدید که با تغییرات صدا یا جاری شدن آب از دهان همراه باشد.
• سفتی و گرفتگی توام با درد گردن
• ورم یا درد صورت یا گردن
• درد قفسه سینه یا کمر و پشت بدن
• دشوار شدن بلع یا تنفس